Wijknieuws

[Telegraaf, augustus 2004]

door PAOLA VAN DE VELDE

ROTTERDAM, dinsdag

Niets, maar dan ook werkelijk niets moest Friedrich Stowasser, beter bekend als Friedensreich Hundertwasser, hebben van het modernistische bouwen. Le Corbusier, Adolf Loos of Mies van der Rohe, de kopstukken van de functionele architectuur, waren misdadigers in de ogen van de Oostenrijkse kunstenaar. "Dankzij hen immers leven wij vandaag de dag in een jungle van rechte lijnen.

Neem maar eens de moeite om alle rechte lijnen om je heen te tellen. Een scheermesje alleen al heeft er 546. En dat terwijl de rechte lijn goddeloos is en immoreel. Het is geen creatieve lijn."

In de ogen van Hundertwasser (1928-2000) moest het allemaal anders. Iedereen zou vrij moeten zijn een eigen huis te bouwen. "Ieder mens moet verantwoordelijk zijn voor de vier muren waarin hij leeft", noteerde hij in een van zijn manifesten. Hundertwasser predikte het 'raamrecht' voor huurkazernes, waarbij elke bewoner het recht had zijn eigen raamkozijnen te decoreren zo ver zijn arm strekt. En hij bepleitte hartstochtelijk de 'boomplicht'. Want elk gebouw zou ook bomen als huurder moeten opnemen. Zij zouden natuurlijk in natura betalen, want een boom zorgt voor frisse lucht, voor verkoeling en voor vogels, die het aantal insecten terugdringen.

Hoe de vrolijk-anarchistische ideeën van de eigenzinnige Oostenrijker langzaam maar zeker vorm kregen, vanaf de vroege jaren zestig tot in de jaren negentig van de vorige eeuw, is deze zomer in de Rotterdamse Kunsthal te zien. Voor het eerst is in Nederland een dergelijk groot overzicht van de architectuurmodellen van deze kunstenaar en architect samengesteld.

De tentoonstelling, die dankzij het kleurrijke en speelse karakter van zijn : kunst, ook heel geschikt is voor kinderen, is tot stand gekomen in samenwerking met het Kunsthaus Wenen. De alternatief levende Hundertwasser (zoon van een joodse moeder en een Oostenrijkse vader) noemde zichzelf nooit architect. Ook niet nadat tal van zijn ontwerpen, zoals het spleetooghuis, het thermendorp Blumau, zijn bekendste gebouw het Hundertwasserhaus in Wenen, daadwerkelijk uitgevoerd waren. De kunstenaar presenteerde zich liever als 'architectuurdokter', omdat hij architectuur beter wilde maken.

Terugkijkend op zijn bijzondere oeuvre valt op dat Hundertwassers architectuur uitstekend binnen het postmodernisme past, omdat zijn werk buitengewoon eclectisch is. Hij gebruikt de organische vormen, die hij zo bewonderde in het werk van de beroemde Spaanse architect Gaudi, nam de kleurrijke mozaïek decoraties over uit de Jugendstil en gaf zijn gebouwen een sprookjesachtig uiterlijk door het toepassen , van 'Zwiebeln', de grote uien die vele (kerk) torens bekronen in de Slavische bouwkunst. Ook de schilderkunst, en dan met name de Weense School van rond 1900, inspireerde hem. Zo lijkt de gevel (van het Kunsthaus Wenen welhaast een letterlijke weergave van een schilderij van Egon Schiele in drie dimensies. "Hundertwasser mag dan door de zogenaamde serieuze architecten, de architectuurmaffia, nooit geaccepteerd zijn, het publiek is dol op zijn fantasievolle ontwerpen", zegt conservator Benno Tempel, die de tentoonstelling inrichtte. "In Duitsland heeft hij enkele kinderdagverblijven en scholen ontworpen, daar past zijn stijl uitstekend bij. Het is voor een kind natuurlijk prachtig als leslokaal en speelplaats bijna één zijn. " Volgens Tempel zijn veel van Hundertwassers ideeën beslist revolutionair te noemen. "Ecologie en fantasie zijn de uitgangspunten voor al zijn ontwerpen. En zo'n spiraalvorm, zoals Hundertwasser veel gebruikt zie je tegenwoordig ook bij een alom gewaardeerd architect als Rem Koolhaas terugkomen. Heel vooruitstrevend is ook zijn terrassenwoning en zijn manier om ontsierende parkeerplaatsen handig weg te werken in zijn ontwerpen."

Tot en met 5 september in de Kunsthal Rotterdam.

Conservator Benno Tempel bij een van de maquettes van Hundertwasser.
Conservator Benno Tempel bij een van de maquettes van Hundertwasser. 
FOTO: RE1N GELEIJNSE

Je kunt je afvragen wat 'fantasievolle' architectuur met Alkmaar, en in het bijzonder De Hoef, te maken heeft. Op het eerste gezicht weinig, totdat men kijkt naar de schoenendoosbouw, liefst in sombere donkerbruine of grijze kleuren, die men voorheeft voor De Hoef. Dan komt een en ander opeens in een veel helderder licht te staan.

Om de wijk leefbaar te houden zijn ongewenste ontwikkelingen die de leefbaarheid aantasten, zoals de voorgestelde flat aan de Jan de Heemstraat met loggia's (inpandige balkons) die donkerbruin moet worden, niet gewenst. Al eerder heeft het Buurtoverleg aangegeven dat zij voorstander is van meer leefbare lijnen en vrolijke kleuren en heeft ook voorbeelden opgestuurd naar de gemeente. De welstandcommissie is in deze doof (bruin is nu in), de gemeenteraad kijkt slecht naar bouw (niet de invulling) en de wethouder naar wat de grond opbrengt (input voor meer prestige projecten?). 
Gevolg: een verdere 'verblokking' van de wijk met meer schoenendoosbouw. Over tien of twintig jaar zal men zich verwonderd afvragen waarom niemand geluisterd heeft naar de bewoners en omwonenden wier leefomgeving het hier betreft.

Het OSA (Overlegplatform Stadsontwikkeling Alkmaar) heeft haar leden opgeroepen voor een bijzonder ledenvergadering. Aanleiding is de aangekondigde verregaande bezuiniging op het opbouwwerk in Alkmaar.

Artikelen:
> OSA uitnodiging
> Brief Wijkraad Huiswaard
> Brief Buurtoverleg Burgemeesterkwartier
> Reactie Buurtoverleg de Hoef Geestmolen



Aan de bewonersorganisaties van Alkmaar

Db/OSA Alkmaar, 24 augustus 2004
Onderwerp: uitnodiging voor bijzondere vergadering op 8 september 2004 inzake het stopzetten van stedelijk opbouwwerk

Geacht bestuur,

Het zal u via artikelen in de Alkmaarsche Courant en een brief van de Stichting Wijkraad Huiswaard niet ontgaan zijn dat het college van burgemeester en wethouders op 15 juni jl. hebben besloten om fors te bezuinigen op het opbouwwerk. Dit treft dan vooral het stedelijk opbouwwerk. Het college motiveert dit besluit met te stellen dat de emancipatiegraad van de burgers een hoog niveau heeft bereikt en dat derhalve structurele ondersteuning van bewonersorganisaties niet langer noodzakelijk is. Bij grote projecten, zoals de herstructurering van wijken of buurten, waarbij bewonersparticipatie van groot belang is, kan opbouwwerk incidenteel worden ingezet, aldus B&W. In het besluit worden bewonersorganisaties voor wat betreft het organiseren van ontmoetings- en recreatieve activiteiten op één lijn gesteld met sport- speeltuinen, scouting en vele andere organisaties die het ook zonder beroepsmatige ondersteuning moeten stellen. Niet genoemd wordt de belangrijke functie belangenbehartiging en spreekbuis namens buurten en wijken en juist daar wordt de opbouwwerkondersteuning geboden. Ondersteuning in onder meer informatie en advies teneinde een zo gelijkwaardig mogelijke gesprekspartner van gemeente, woningbouwcorporaties en andere instellingen te kunnen zijn.

De gemeenteraad moet dit besluit van B&W nog behandelen. Dit zal waarschijnlijk gebeuren in oktober. Daarom is het van groot belang dat de bewonersorganisaties de gemeenteraad laten weten wat zij van dit besluit vinden. Bij deze uitnodiging treft u de brief van het OSA aan de gemeenteraad aan over dit onderwerp, de brief van de Stichting wijkraad Huiswaard aan de bewonersorganisaties van Alkmaar en diverse krantenartikelen.

Het bestuur wil graag met u over het besluit van B&W van gedachten wisselen en bespreken welke stappen moeten worden gezet. Het nodigt u daartoe uit op:

WOENSDAG 8 SEPTEMBER 2004 om 20.00 uur in buurthuis De Eenhoorn, Verdronkenoord 44

Gezien het belang van het onderwerp vertrouwen wij op uw komst. Mocht u onverhoopt niet aanwezig kunnen zijn, dan stellen wij natuurlijk een afbericht op prijs, maar meer nog uw mening over het collegebesluit. Voor vragen of opmerkingen over de bijgesloten stukken kunt u contact opnemen met ondergetekende (tel. 072 – 5125630 of e-mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.).

Met vriendelijke groeten,

 

P.A. Boersma, voorzitter

<naar boven>



Alkmaar, 09-08 2004.

Van de Wijkraad Huiswaard,

Aan bewonersorganisaties in Alkmaar,
Betreft: bezuinigingen op opbouwwerk,

Beste mensen,

Ook de bestuursleden van de Wijkraad Huiswaard werden deze zomer overvallen door de bezuinigingsplannen van het College van Burgemeester en Wethouders. Structurele ondersteuning van opbouwwerk komt te vervallen. Het College is alleen van plan op projectbasis opbouwwerk in te zetten. Het daarvoor beschikbare budget is onbekend. Wij vrezen dat per saldo stevig op het opbouwwerk bezuinigd gaat worden.Wij vinden dat een zorgelijke ontwikkeling.

Middels berichtgeving in de Alkmaarse Courant is al duidelijk geworden dat deze zorg ook door anderen gedeeld wordt. In een redactioneel commentaar van de A. C. wordt die zorg eveneens verwoord. Het lijkt de Wijkraad Huiswaard niet verstandig het hierbij te laten. Wie (verder) zwijgt, stemt toe.

Los van de vraag hoe het opbouwwerk georganiseerd moet worden, staat voor ons vast dat opbouwwerk een onmisbare ondersteuning is voor het democratische politieke proces. De bewering dat burgers tegenwoordig mondig en kundig genoeg zijn, wordt door ons niet gedeeld. Wij hebben het gevoel het graf in geprezen te worden. Veel betrokken bewoners missen de ervaringskennis en de juridische specialisatie die nodig is om een goede samen- of tegenspeler van de gemeente te zijn. De opbouwwerkers ontlenen hun waarde aan het feit dat zij het ‘geheugen van de stad’ zijn en kunnen bogen op de nodige specifieke juridische kennis. Een hechte relatie met Alkmaar is hierbij voorwaarde. Opbouwwerk inkopen bij een willekeurig bureau betekent o.i. kwaliteitsverlies.

Ons bekruipt dan ook het gevoel dat dit college kritische en betrokken bewonersorganisaties maar lastig vindt. Dat goed overleg met bewonersorganisaties langdurige juridische procedures juist voorkomt, wordt door het College misschien onvoldoende gerealiseerd.

Daar waar bewonersorganisaties vroegtijdig betrokken worden bij veranderingsprocessen en daarbij ondersteund worden door opbouwwerk, blijkt dikwijls een constuctief samenspel tussen gemeente en bewonersorganisatie(s) te ontstaan. Draagvlak voor de veranderingsprocessen vormt het positieve resultaat. Daar waar dichtgetimmerde plannen vanuit het stadskantoor over burgers uitgestrooid worden, treden bewonersorganisaties vaak als tegenspeler op.


Samenvattend: Wij zien de bezuiniging op opbouwwerk niet als het logische resultaat van de emancipatie van bewonersorganisaties. Het getuigt van misplaatste angst voor kritische en betrokken bewonersorganisaties en de miskenning dat deze organisaties nodig zijn in een volwassen democratie. Kritische en betrokken bewonersorganisaties hebben om goed te functioneren ondersteuning nodig van onafhankelijke deskundigen, i.c. opbouwwerkers als klein tegenwicht tegenover de enorme kennisconcentratie van de gemeentelijke overheid.

Bezuinigen op opbouwwerk levert het gemeentebestuur korte-termijn-succesjes op, maar het krijgt op langere termijn een financiële en maatschappelijke rekening gepresenteerd. 


Wij denken dat het goed is om als bewonersorganisaties een gezamenlijk geluid te laten horen naar het College en de Gemeenteraad. Als u het daarmee eens bent, reageer dan voor 4 september a.s.. Afhankelijk van uw reacties kan dan een overleg georganiseerd worden, waarop van gedachten gewisseld kan worden, hoe onze kritiek op de bezuinigingsplannen verwoord en naar buiten gebracht kan worden.

Wij hopen op veel reacties.

Met vriendelijke groet,

 

Wim Visser,
contactpersoon namens de Wijkraad Huiswaard, 

Hornwaard 48,
1824 SG Alkmaar
072-5612775
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

<naar boven>



Stichting Buurtoverleg Burgemeesterkwartier
p/a E.R. Mak (secretaris)
Corfstraat 13
1814 HT Alkmaar

Aan Wijkraad Huiswaard
t.a.v. Wim Visser

Alkmaar, 31 augustus 2004
Betreft: bezuinigingen op opbouwwerk

 

Geachte heer Visser,

Nadrukkelijk ondersteunt het Buurtoverleg Burgemeesterkwartier jullie verzet tegen bezuinigingsplannen op het opbouwwerk. Alhoewel burgers inderdaad mondiger en kundiger zijn geworden, is dat niet in voldoende mate het geval om een volwaardige rol te spelen bij het deelnemen aan en reageren op de zeer professionele gemeentelijke plannen.

Daarbij moeten we ons bovendien realiseren dat deze plannen inhoudelijk en procedureel ook steeds ingewikkelder worden. Met het projectmatig inhuren vervalt de continuïteit en daarmee de kwaliteit (het geheugen en de samenhang tussen verschillende onderwerpen) van de ondersteuning.

Uit eigen ervaring heeft ons Buurtoverleg de inbreng van het OSA bij de begeleidingsgroepen van De Hout en meer recentelijk de Sportlaan zowel inhoudelijk als qua menskracht als zeer waardevol ervaren

Behoefte aan een extra overleg middels jullie wijkvereniging tussen alle bewonersorganisaties heeft het Buurtoverleg Burgemeesterkwartier niet, maar schriftelijk ondersteunen we jullie van harte. Wel zal namens ons Buurtoverleg Engel Prins bij de OSA-bijeenkomst van 8 september aanwezig zijn. Een afschrift van deze brief zenden wij tevens naar het OSA 

Het Buurtoverleg Burgemeesterkwartier doet een klemmend beroep op het college en de raad deze bezuiniging niet door te voeren.

Met vriendelijke groet,

 

Namens het bestuur van het Buurtoverleg Burgemeesterkwartier,

Erik Mak 
(secretaris)

<naar boven>



Geacht OSA,

Hierbij onze reactie naar aanleiding van de ‘Buitengewone OSA Vergadering’ voor woensdag over de gevolgen van de bezuinigingen van het Opbouwwerk.

Het Buurtoverleg De Hoef ‘Geestmolen’ ondervindt de laatste jaren een steeds grotere weerstand vanuit de politiek als het gaat om Inspraak en Participatie bij (gemeentelijke) plannen voor bouwprojecten en het bespreekbar maken van sociale overlast in de buurt.

Door de steeds complexere regelgeving, de achterstand in informatie en het gebrek aan ruime ervaring op het politieke gebied is deskundige ondersteuning, ook in kleinere projecten, onmisbaar. Door de houding vanuit de gemeentelijke politiek is er de laatste jaren een sterk toenemende behoefte aan deze onafhankelijke deskundige ondersteuning.

Het is dan ook erg wrang dat de gemeente, in plaats van in deze behoefte te voorzien, deze ondersteuning zo goed als wil afschaffen. Alleen in grotere projecten bepaalt de gemeente wie welke ondersteuning van welke partij eventueel kan krijgen. Zij stelt dat de mondige burger geen ondersteuning meer nodig heeft.


Wij, als vrijwilligers in bewonersorganisaties, delen deze mening in het geheel niet. Wij worden door het ontnemen van deskundige begeleiding nog verder op een achterstand gezet.

Per definitie heeft een bewonersorganisatie als ‘tegenspeler’ ten opzicht van de uitvoerende ambtenaren en wethouder:

Ø een gebrek aan relevante en cruciale informatie (vaak wordt informatie opzettelijk achtergehouden);

Ø geen inzicht in de complexe (veranderende) regelgeving noch een overzicht van de rechten en mogelijkheden van de burgers te reageren en de juiste procedures dan wel wegen om dit aan te pakken;

Ø een gebrek aan ervaring, met name op politiek gebied (hoe iets aan te pakken);

Ø geen ondersteuning van een groot ambtelijke organisatie, slechts enkele vrijwilligers;

Ø geen juridische ondersteuning;

Ø veel minder tijd om zaken uit te zoeken, daar vrijwilligers vaak alleen buiten kantoortijd werken..

Helaas heeft ons Buurtoverleg de laatste jaren drie van haar beste krachten verloren. Het gaat met name om gedesillusioneerde medewerkers die aangeven dat in hun optiek de politiek niet oprecht of eerlijk is. Zij zijn het zat zich nog verder te laten gebruiken door de politiek. Op het moment dat de politiek het buurtoverleg kan gebruiken voor eigen gewin, krijg je dingen gedaan en op momenten dat de politiek je niet nodig heeft tel je niet mee en word je volledig genegeerd of het bos in gestuurd.

Burgers informeren over ingrijpende wijzigingen in hun omgeving wordt steeds beschouwd als een niet verlichte vrijwillige ‘service’ van de gemeente naar de burgers toe. Inspraakprocedures en mondige burgers lijken een gruwel te zijn in de ogen van de politiek omdat dit zaken zou vertragen. Pas als de plannen definitief en goedgekeurd zijn worden bewoners eventueel ingelicht. Veranderingen blijken dan niet meer mogelijk. Het moge duidelijk zijn dat het dichttimmeren van plannen het vertrouwen in de politiek ondermijnd en er op deze wijze geen draagvlak is voor deze plannen. Er wordt niet meer SAMEN gewerkt, integendeel.

Als laatste vrezen we dat door de gemeentelijke ‘maatregelen’ bij Kern 8 ook ander faciliteiten gaan sneuvelen. Wij denken hierbij aan de repro-service die het mogelijk maakt tegen acceptabele kosten de bewoners middels een buurt- of wijkkrant van informatie te voorzien.

Met vriendelijke groet,

 

Rens Kleverlaan,
voorzitter Buurtoverleg De Hoef Geestmolen.
c.c. wijkcoördinator, wijkbeheerder, wijkopbouwwerker 

<naar boven>

 

[Alkmaarsche Courant, 25 augustus 2004]

VAN ONZE VERSLAGGEVER

HEILOO -Heiloo heeft er een mini-camping bij: In de bosjes langs de Alkmaarse Ring, ter hoogte van de Westerweg. De drie tenten worden bevolkt door vier zwervers die er genoeg van hebben om overal te worden weggestuurd. Maar ook Heiloo ziet geen andere mogelijkheid dan ze weg te sturen. Desnoods met hulp van de sterke arm.

Jaren zwerven ze al: Mafcel van Tel (35), Dorus Smit (55), Jos Kok (50) en Nico Doorgeest (48). Door het leven buiten, de alcoholverslavingen het gebrek aan rust, wegen ze tussen de 50 en 55 kilo. Ze behoren tot de groep van 150 geregistreerde zwervers in de regio. Om toch een dak boven het hoofd te hebben, leven ze in tenten. Maar nooit staan ze ergens lang. Illegaal kamperen is verboden, dus moeten de zwervers keer op keer hun biezen pakken. Goedschiks of kwaadschiks

Huis uit

Marcel: "Hoe ik in deze positie verzeild ben geraakt? Ik had een relatie en na veel geharrewar liep het spaak. Ik moest het huis uiten had schulden die verder opliepen. In 1998 overleed mijn moeder en daarna is het alleen maar slechter met me gegaan. Sindsdien leef ik op straat."

Milieuambtenaar J. Rückert van Heiloo heeft nog gekeken of hij iets voor de vier mannen kon doen. Maar tevergeefs. Het Heem, een opvanghuis voor daklozen in Alkmaar met achttien plaatsen, had geen plek en de GGZ in de regio en Willibrord in Heiloo konden evenmin van betekenis zijn op de vraag van de milieu-ambtenaar.

Zodoende had Rückert geen andere keus dan de mannen te vragen weg te gaan. "Ze moeten weg. Deze situatie is ontoelaatbaar. Ze maken een vuurtje in de bosjes, ze laten rotzooi achter, dit kan echt niet. Eerst waren het er twee, nu zitten er al vier, we moeten wel ingrijpen."

Marcel maakt duidelijk dat de vier niet vrijwillig zullen vertrekken. Ze hebben er genoeg van om overal te worden weggestuurd. Da~gaat inmiddels al jaren zo. Ze laten het op ontruiming aankomen in de hoop dat media-aandacht hun positie zal verbeteren.

Opgejaagd

"We hebben er genoeg van opgejaagd te worden. We worden niet behandeld als mensen, iedereen kotst ons uit."
Hoewel de tenten nog enige beschutting geven, is de situatie niet om over naar huis te Schrijven. Zeker niet met al die plensbuien.

"Het is klam in de tent, onze spieren doen overal zeer. En psychisch is het zwaar. Voor ons is het zo langzamerhand niet meer op te brengen;"
Wanneer het lot van het kampement bezegeld wordt, is niet bekend. De procedure om de tenten desnoods door de politie te laten weghalen is gestart, aldus Riickert.

 

Dorus Smit (rechts) en Marcel van Tel op hun illegale camping. Foto JJFoto/Dick Breddels

Dorus Smit (rechts) en Marcel van Tel op hun illegale camping. Foto JJFoto/Dick Breddels

[Noordhollands Dagblad, 28 augustus 2004]

VAN ONZE VERSLAGGEVER

ALKMAAR -De 'lastige zwerver' blijft een probleem, dat niet wordt opgelost met het herinvoeren van het verbod op landloperij, Het idee van de Amsterdamse korpschef J , Kuiper wordt in Noord-Holland niet meteen omarmd, Vooral omdat er voor deze groep weinig tot geen opvangmogelijkheden zijn.

Kuiper vindt dat zijn politieorganisatie meer mogelijkheden moet krijgen om zwaar gestoorde zwervers aan te pakken, In de 'algemene plaatselijke verordeningen van de gemeenten zou het ooit geschrapte verbod op landloperij weer opgenomen kunnen worden, om die aanpak wettelijk mogelijk te maken.

"Die mensen van de straat halen is zeker voor een bepaalde groep helemaal niet slecht", zegt Frits Muus, sociaal-verpleegkundige van de GGD in Den Helder. "Maar Kuiper zegt er niet bij waar hij ze wil laten. In een weiland met een hoog hek erom? Het lijkt toch een beetje op het wegduwen van een collectief schuldgevoel. We zijn bezig met het maken van een perfecte maatschappij en die zwervers laten zien dat het niet perfect is."

Volgens Muus wordt er in de Noordkop veel gedaan aan de opvang van daken thuislozen, ook voor de probleemgroep. "Maar voor die moeilijke groep is er eigenlijk niets geregeld. Het sociaal pension is helemaal dichtgeslibd. Er zijn 34 bedden, terwijl ik hier 212 dak- en thuislozen heb geteld. De aantallen halen ons in."

Muus ziet veel in het opzetten van een eenvoudige opvang voor overdag en 's nachts. "En dan niet alleen voor tussen kerst en maart. Want het is nu ook niet altijd een pretje om buiten te lopen." Preventie van dakloosheid is volgens Muus een ander belangrijk punt. "Dat kan bijvoorbeeld door contact te onderhouden met de nutsbedrijven. Ze kunnen ons een seintje geven wanneer ze ergens het water willen afsluiten. Dan kunnen wij nog eens gaan praten om te kijken wat de oorzaak van de problemen is."

Elly Bodaar, directeur van het Algemeen Opvangcentrum in Purmerend kent de probleemgroep. "Maar ze komen hier niet veel. De echte zwervers zijn ook zo weer weg. Ze moeten hier teveel in het gareel lopen. Ze in de gevangenis zetten helpt denk ik ook niet. En bij ons is het vrijblijvend, wij hebben niks in handen om te zeggen: doe dit en doe dat."

Ook Bodaar ziet meer in het creëren van een opvangplek. "Dat is ook moeilijk, omdat het met de hygiëne bij deze groep vaak droevig is gesteld. Maar ze kunnen dan tenminste wel leven op hun manier."

Gerrit Wiegers, teamleider in het Sociaal Pension Zaanerf in Zaandam noemt het idee van Kuiper symptoombestrijding. ,Je zou dan de hele wetgeving moeten aanpassen, zodat ook gedwongen behandeling mogelijk wordt. Op dit moment staat de privacy erg hoog in het vaandel, soms ten koste van de mensen zelf. " Om de problemen met de lastige zwerversgroep het hoofd te bieden, start er in Zaandam komende maand een project waarbij deze groep actief wordt benaderd om ze richting de hulpverlening te begeleiden.

Zwervers en daklozen blijven een probleem. Deze mensen verdienen een humane opvang. Probleem is echter dat het vaak om 'probleemgevallen' gaat. Opvang in een kinderrijke woonwijk, zoals bij 'Het Heem' in onze buurt, geeft een veel te hoog risico en veel sociale overlast. Er zijn (nog) geen ongelukken gebeurd maar veel ouders houden hun kinderen, na contact met deze dak- en thuislozen, uit angst binnen. Dit is een zeer zorgwekkende en uiterst ongewenste situatie. 

De gemeente Alkmaar onderkent het probleem maar zegt: als jullie er last van hebben dan moeten jullie ook zelf maar een andere locatie zoeken. Dit is natuurlijk grote onzin. De gemeente verschuilt zich voor haar verantwoordelijkheden. Maar de voorgestelde uitbreiding van opvang van probleemgevallen druist tegen alle afspraken en beloftes in en is sociaal niet te verdedigen.

Hopelijk beseft de verantwoordelijke wethouder Hans Meijer dit. Wij willen graag meedenken maar al het contact met Het Heem is helaas verbroken. Hopelijk komt hierin nog verandering en is het geen voorbode van 'reeds goedgekeurde definitieve uitbreidingsplannen'.

Beeld in de wijk: door aanzuigende werking Het Heem meer zwervers in de wijk.
Beeld in de wijk: door aanzuigende werking Het Heem meer zwervers in de wijk.